فال مرا که می گیرد؟

 

فال مرا که می گیرد؟

فنجان باژگون دهانم   شرحه شرحه   به ناز تو می گردد

شب را به شب گره زده ای

پیمانه های شعر عطش دارند   تا  شراب بنوشند  وقت های باز.

 

دنیای کوچکی ست که من زاده می شوم   برای دوست داشتن از دور

حتی نمی شود کلام ترا در تلفن بوسید دزدکی

دلتنگ می شوی و ساعت ده می خواهی حواس کامل بیداری را بیاشوبی .

 

روی سطوح کاشی ی نقره ای ی مهتاب

                             خوابت قشنگ باد الهی

چشمان نازک آهو را داری

خیال من این است   حتی اگر شبیه خودت باشی

فیروزه ایست پشت نگاهت   مکالمه ی رویاها در شب

                             خوابت قشنگ باد الهی .

 

 

فال مرا که می شکند  در بطون لاله های گمشده در حافظ ؟

                  هزار لاله بچینید  و    شمع های معطر یکجا

محبوب من به داغ لاله که می رقصد    چراغ های بی شماره ی طهران   خوشرنگ ترند از هر چی

در انجیل خوانده ام   خطوط خواب کبوتر ها را پریده اند پری ها

                                                      نگرد متن مقدس را   نمی یابیش .

 

شهر آشوب

باید خیال ، ساعت دیدار تلفن بزند

شب را به شب گره زده ای   خوب می فهمم

و فکر کرده ای   این کوچه های بی نهایت     سطوح سفر را می کاهد

انسان به نطفه ی نفسش دنیا را مست کرده که   مه می گیرد کوهستان ها

با دست های عاشق   سیب سیب می شود    انگور خواب تو

و گرنه حافظ یواشکی بغل گوشم گفت   کمی مواظب دهنت باش

خدا نکند بادها بوزند

و راز لای ورق ها ورق بخورد   می سوزی.

 

قرارمان این بود.

 

حافظ جان

از این جزیره ی عریان   ترانه های لبم را به خفیه گاه غزل هایت بردم

                                              ببخش برادر جان

نشان جاده در انبوه بوته های تماما وحشی حیران

نه ! عهد نشکستیم    قرار بود نرقصیم    نرقصیدم    خیال کافر مجروحت هنوز غریب بماند

                                                                                           که مانده است همیشه

هنوز مثل زمانی که بوی بابونه    به چاک پیرهنت مجنون می شد

                                                     به رایحه ی گرم آفتاب در شیراز.

 

عزیزکم پیری ست   و   مصرع مطول از یاد رفته  در بی سو

باید مرا کسی به نام پریشان لحظه ها بکشاند

که دست های دعا پر شد از ستاره و تصنیف

                          من اعتراف کنم خوب است.

 

سیامک آمده بود

و بوی گل می داد.

   

/ 0 نظر / 11 بازدید