مثل  کسی که نیست     نمی خندی

    مثل کسی که هست!

این     فرق می کند

چای از دهن می افتد

      سرد می شود          چشمی که پیش توست .

 

  حجمی که آینه ست

 دیوانه می کند

           دیوانه می کند

                             حجمی که آینه ست

حتا        کسی    شبیه     خودم را

وقتی            در  قاب عکس

گاهی منم                گاهی خودم

و         بعد          خودم راه می روم

                   با حجم ترسناک همان آینه

                                                       تمام قد !

 

  اینجور چیزها

   از خل شدن   که     نیست

خندیدنت که       عیب ندارد

        مثل کسی که        هست         مرا گیج می کند

               ورنه خبر شدم که                 تو مُردی !