دو سه روز کار مداوم برای غلط گیری دو رساله ی گل آقا و تاریخ مطبوعات ایران تا 1978 میلادی زمینه ای فراهم ساخت تا شعرهای مبشر اکبر زاد را بشنوم.

از زحمتی که برای این دو کتاب (که به زودی در تاجیکستان منتشر می شود) وکتاب نویسنده و ماه (مجموعه ی قصه ی کوتاه که در تاجیکستان به خط سریلیک منتشر شد) کشید قدرشناسم. حالا غزلی از او را می آورم تا در آینده چند کار دیگر از او را به شما پیشکش کنم:

                                آسمان بارید امشب بر سرم یاد ترا

                                چون تواند ذره ای سنجید بیداد ترا

                                            ما به یاد روی تو خورشید ها را کشته ایم

                                تا شبی بینیم روی حسن ـآباد ترا

                               عشق خود را می نگارد در کتاب بی ستون

                                            زحمت شیرین بود بسیار فرهاد ترا

                              هست پیدا داد و بیداد تو در میزان عدل

                                           سال ها بفزود باید کفه داد تورا

                              خانه ی دل  می توان از باد بر دستم نهاد

                                         غیر تو معمار نبود خانه بر باد ترا