درود. اين هم سلامی ديگر:

 

               ياد

ومراد ازدست های تو باران بود

      با قباله خورشید

         خلیده بر شیارهای سر انگشتانت.

    

 ساعت دیدار

    هی هی دلنگ دلنگ عقربه ای در مواقع نا هشیاری.

 

چکاچاک قطره های افق

چشمت رامی رقصد :

شعرهای بلوچی را   

                     پوچی را .

 

ومراداز افت چشمانت جانت بود

درمثل مناقشه پیش امد

هجوم هجویه باد

که کاغذ رویا را برد تا حوالی هیجا

 

 اینجا بود که ذیل نامه نوشتم:

                           نام تو بود

                            پنجره را باد تصرف کرد....