فنجانی شیر بیاور  و  بیا بنشین پسر

صبح

      سه شنبه ست

بیدارش نکن مادر جان را

همینطور مختصری لپ زیبایش را می دزدیم می بریم اداره    هوای جهان روشن باشد

تریا مترن اچ را بده بخورد ناشتا . 

 

سلام چطوری ؟

 دلم برای تو بد جوری تنگ شده بود      پل هوایی ی میدان هفت تیر. 

 

الهی هزار سال گره بخورد دنیا   یکی دو طره گل گیسویت   همسایه

شاعران بیایند بیت بخوانند    سرهمین کوچه    پای پلکان خانه ی تو بانو. 

 

چرا نمی شود همه را یکجا نوشت ؟

سنگ    آب    خدا    پیپ    خیابان    سیامک    گل     خودم

خودم خرابتر از شب ام   چرا که باز برایت باید بنویسم

تو بی شراب ، چراغ پیاله ای     پیاله بگردان     قرآن بخوان

رویای نیم شبت را دوباره باز بخوان از نو

کلید سکر اسیر اشارت بود   کلید سکر اسیر عبارت بود    بزن  و  صحو را بینداز توی سطل

سه شنبه است همه ی صبح ها همیشه

پسر بیا و لبی با من تر کن    از ابتلاء که  در شیر هم لبالب  ودکاست

کلاه زمزمه ات را بگذار روی میز     برایش ترانه ای بنویسم

بیا بغل کنم ات محکم     بعد خودم را شوم آغوش

بیا بنشین صبح  روشن است     سه شنبه ست

رسولان نمی  رسند بخوانند آیه های نبوت را .

 

محبوب من

چرا کسی متوجه نیست  این پگاه   پگاه این سه شنبه  مکرر نمی شود   هرگز.