به وبلاگ هاشم بروید و شعر زیر را که من برایش نوشته ام بخوانید

عشق روی صدای پیاده روی هایت 

      شبهایت که بوی نیمه ی سیگار میدهد

                  با تو مرا راه برده تا گرستن آهو 

                                  در کوره راه های سفر در تاریکی.
            کلمه کلمه کلمه

                 شش میلیارد و یکی کلمه

                  در یک هزارو یک شب آن ظلمت

                           یعنی تو با قطار دودی ری مآیی

               تا قصه های مردم کوه قاف به سی مرغ بشکند

                         و

                                من برای قصه های تب آلودم

               شش میلیارد و یکی بار 

                             فقط صدای خودم را

                                    کنار عشق تو برخیزم.
                                       

                                         اینها همش قدیمی و فرتوتند

                   حروف کند جهان را میگویم

تو باز هم بیا به غفلت آن آهو

           بیا به ظلمت دریا ها برگردیم 

                      و

                  در حواس شرجی ساحل 

 مثل آن شب مخمور

                           که کاکاوند برای تلخی روحم

                     هزار و یک چهار قل از سازش نواخت

                            روی خط حامل ویرانی

                                 بیا دوباره به رویاها برگردیم 

                                                                        عزیزکم.

به تو هاشم تقدیم میکنم. با یک دنیا دلتنگی

------------------------------------------------------------------

به وبلاگ شبنم بروید و شعر زیبای زیر را بخوانید. من سه سطر آخر

را اضافی می دانم

 

اینجا نگاه هایت را

اینجا خواب هایت را

اینجا حرکت خودکار روی کاغذ هایت را...

و اینجا نگاه هایت را...

بخند...

و اینجا خنده هایت را

و اینجا حرکت خودکار روی کاغذ هایت را

و اینجا خواب ها یت را...

و اینجا خواب هایت را

و اینجا های هایت را...

و اینجا

و اینجا

و اینجا نگاه هایت را...

 

 

 

-----------------------------------------------------------------

 

در وبلاگ همشهری عزیزم صوفی بروید و این شعر را بخوانید

 

وقتی درخت

 

در تهاجم تبرهای سرخ

 

از پرنده تهی می شود

باید

دست به دامن همان ابلیس کوچک بی قواره شد

گلی اگر نشکفت

چیز بعیدی نیست.

*

وقتی که بوی انتظار هم آغوشی

از چاک پیراهن کولیان باکره لبریز است

باید

بر گاهواره هایی خالی از مسیح

به فاتحه نشست

و در شب آشوب لحظه ی رخوت

مرگ مریم معصوم را

خاطره ای کرد

در گوش هر چه نخل

لبی اگر گزیده نشد

چیز بعیدی نیست.

*

وقتی که خواهران اردیبهشتی زمین

به تماشای پرواز کبوترانی سبز

آسمان کبود را

نفرین می کنند

باید

از مشت های گره کرده هم

انتظار گندم داشت

جوانه ای اگر نرست

چیز بعیدی نیست.

*

وقتی که قلب پرنده از تپش ایستاد 

قلب درخت

گر می گیرد

از بی پرنده گی لحظه های سبز

و من

به احترام مریم و گندم

تنها تو را

به یاد می آورم

ای عصیان فرو خفته ام

آزادی...؟!